Gemeenten spelen een sleutelrol in het creëren en beheren van een gezonde openbare ruimte. In de praktijk is het niet altijd eenvoudig om ambities op het gebied van bewegen, ontmoeten, gezondheid en leefbaarheid te vertalen naar concrete keuzes voor de inrichting van straten, pleinen, parken en wijken. Vanuit het sociaal en ruimtelijk domein werken gemeenten aan deze opgaven, het vormgeven van die samenwerking binnen de gemeente is vaak de grootste uitdaging. In de Masterclass Samen
Reclamebeleid is in veel gemeenten versnipperd georganiseerd, waarbij regels vaak verspreid zijn over de APV, contracten en losse vergunningen. Hierdoor bestaat de kans dat een samenhangende visie ontbreekt, wat kan leiden tot een onduidelijk straatbeeld, wildgroei aan uitingen of juist gemiste kansen op gebied van regie en inkomsten. Tegelijkertijd neemt de druk op de openbare ruimte toe, waarbij de balans tussen ruimtelijke kwaliteit en verrommeling steeds belangrijker wordt. Nieuwe ontwikkelingen zoals digitalisering met LED-schermen, aandacht
Goed hondenbeleid draagt bij aan een schone, veilige en prettige leefomgeving voor iedereen, zowel hondenbezitters als inwoners zonder hond. Door de juiste balans te vinden tussen communicatie, voorzieningen en handhaving kunnen gemeenten overlast beperken en tegelijkertijd ruimte bieden aan honden en hun eigenaren. 1. Voorlichting en communicatie als basis Een effectief hondenbeleid begint bij heldere en toegankelijke communicatie. Het is belangrijk dat niet alleen hondenbezitters, maar alle inwoners begrijpen welke regels gelden en waarom deze
Voor veel huishoudens zijn honden onderdeel van het dagelijks leven en daarmee ook van de openbare ruimte. Toch wordt het onderwerp honden in gemeenten nog vaak benaderd als een overlastdossier, met de nadruk op regels en handhaving. Dat is een gemiste kans. Wij zien honden niet als probleem, maar als een structureel onderdeel van het gebruik van de openbare ruimte. Daarmee vormen ze een volwaardige ontwerpopgave binnen beleid, inrichting en beheer. De centrale vraag voor gemeenten
Een helder en zo kort mogelijk uitwegenbeleid met kaders en criteria voor het toestaan, aanleggen en beheren van inritten is essentieel om verkeersveiligheid te borgen en om belangen zoals leefbaarheid, groenbeheer en bereikbaarheid te beschermen. Omdat voor het aanleggen of wijzigen van uitwegen een vergunning nodig is, vroeg de gemeente Berg en Dal aan Planterra om uitwegenbeleid op te stellen. Dit beleid bevat de belangrijkste ontwerp- en beoordelingsregels die gebruikt kunnen worden bij het toetsen
De Europese Natuurherstelverordening klinkt voor veel gemeenten misschien als Brusselse systeemtaal. Maar artikel 8 is allesbehalve abstract. Het gaat over iets heel concreets: hoeveel groen er in onze dorpen en steden overblijft, hoeveel boomkroonbedekking we behouden en of de openbare ruimte bestand wordt tegen hitte, droogte en piekbuien. Minstens zo belangrijk: de verordening is een fundamentele wet voor biodiversiteitsherstel. Zij dwingt ons om natuur niet alleen te beschermen waar die nog aanwezig is, maar actief
De openbare ruimte is de plek waar veel ambities samenkomen, zoals klimaatopgaven en het verbeteren van de biodiversiteit. De laatste tijd is er daarnaast ook veel aandacht voor de gezonde openbare ruimte. Maar hoe vertaal je dat naar beheerbare, uitvoerbare keuzes voor inrichting en beheer van de openbare ruimte, zodat mensen worden uitgenodigd te bewegen, elkaar ontmoeten vanzelfsprekender wordt en mensen zich meer kunnen ontspannen in een kwalitatief aantrekkelijke groene omgeving? Wat ons betreft is
Hoe creëren we een samenleving waarin ouderen zich gezien, gezond en verbonden voelen? De sleutel ligt in een toegankelijke, veilige en beweegvriendelijke openbare ruimte. Met de Wijkscan Gezonde Leefomgeving brachten we voor vier gemeenten in kaart hoe de openbare ruimte van betekenis kan zijn voor het bewegen en ontmoeten van ouderen. Wat is de wijkscan? – De lessen en inzichten uit 4 gemeenten De wijkscan van Planterra is een planmatige aanpak die door middel van