Onderzoek Toepassing Politiekeurmerk Veilig Wonen – CCV

/Onderzoek Toepassing Politiekeurmerk Veilig Wonen – CCV
Onderzoek Toepassing Politiekeurmerk Veilig Wonen – CCV2016-10-13T13:38:26+00:00

Project Description

Waarom passen gemeenten het politiekeurmerk veilig wonen (niet) toe?  Hoe past dit keurmerk als instrument in het wijkveiligheidsbeleid?

In midden jaren ’90 is het ‘Politiekeurmerk Veilig Wonen ®’ (PKVW) ontwikkeld als een pakket met eisen om wijken, woongebouwen en woningen te bouwen met aandacht voor veiligheid. Het motto is: een veilige woning in een veilige wijk. Het keurmerk is succesvol, er hebben in Nederland inmiddels een groot aantal woningen een certificaat ‘veilige woning’. Er zijn echter maar nauwelijks wijken met een certificaat. Het CCV

[1] was benieuwd in hoeverre gemeenten het instrument PKVW inzetten als instrument voor veilige wijken. Doel is om te onderzoeken hoe het PKVW in de toekomst aantrekkelijker kan worden.

Het onderzoek voerden we uit door interviews met beleidsmedewerkers integrale veiligheid in 16 gemeenten. Op hoofdlijnen is de conclusie dat het PKVW bekend is bij de gemeenten en vaak als een succesvol instrument wordt gezien. Toch kiezen veel gemeenten er voor om het niet te gebruiken op wijkniveau.

Stijgende aantallen woninginbraken doet echter de aandacht voor inbraakpreventie stijgen. Gemeenten zoeken naar effectieve maatregelen en het PKVW lijkt daarvan te profiteren. De geïnterviewden vinden het PKVW effectief, maar dan vooral voor de woning. Men denkt echter dat met minder vergaande (en daardoor goedkopere) maatregelen ook een aanzienlijk deel van dit effect kan worden bereikt. Zeker als dan meer volume wordt gemaakt. Kwantiteit weegt dan op tegen kwaliteit. Het merendeel van de geïnterviewde gemeenten hecht nauwelijks waarde aan een certificaat ‘veilige wijk’. Men vindt het onduidelijk wie voordeel heeft van een dergelijk ‘papiertje’.

Het blijkt duidelijk dat gemeenten niet als initiatiefnemer willen fungeren. De gemeenten verwachten dat corporaties, projectontwikkelaars en huiseigenaren zelf verantwoordelijkheid nemen. Het blijkt gemakkelijker om externe partijen eisen op te leggen, dan de interne partijen te overtuigen (of te dwingen). Aangegeven wordt dat het draagvlak bij stedenbouwkundigen en ontwerpers laag is, o.a. omdat het eisenpakket als betuttelend wordt ervaren. Dit betekent overigens niet dat veiligheid geen item is in het ontwerp. Men geeft in de interviews aan dat daar wel oog voor is. In Eindhoven loopt bijvoorbeeld een project met de TU Eindhoven op basis van ‘designing out crime’.

Tot slot zijn de bezuinigingen voelbaar. Niet alles kan, er moeten ook in het veiligheidsbeleid keuzes worden gemaakt. Daarbij zijn maatwerkoplossingen favoriet boven meer algemene maatregelen als het PKVW.

Het rapport eindigt met enkele tips en aanbevelingen. Meer kennis en draagvlak voor veilig ontwerpen, hoe kan gedrag en inspanningen van bewoners meegenomen worden in de eisen, veiligheidsregio’s kunnen misschien een rol spelen.

[1] Centrum Criminaliteitspreventie en Veiligheid

Adviseurs

Cora